جنگ میان روسیه و اوکراین به عنوان یکی از بزرگ‌ترین بحران‌های ژئوپلیتیک و اقتصادی اروپا پس از پایان جنگ سرد شناخته می‌شود. مسکو علت اقدامات نظامی خود را مهار گسترش ناتو به سمت شرق و دفاع از امنیت ملی خود عنوان می‌کند، در حالی که کی‌یف و متحدان غربی، این تهاجم را نقض آشکار حاکمیت ملی و قوانین بین‌المللی می‌دانند. پیامدهای این بحران به سرعت بخش‌های حیاتی اروپا را تحت تاثیر قرار داد؛ از جمله جهش بی‌سابقه قیمت انرژی پس از کاهش وابستگی به گاز روسیه که پیشتر ۴۰ درصد از نیاز اروپا را تامین می‌کرد. در بعد امنیتی، پیوستن فنلاند و سوئد به ناتو و افزایش چشمگیر بودجه دفاعی آلمان و لهستان ساختار نظامی منطقه را دگرگون ساخت، همزمان با ورود بیش از ۶ میلیون پناهجوی اوکراینی که فشار سنگینی بر خدمات عمومی اروپا وارد آورد. در شرایط کنونی سال ۲۰۲۶، نبرد به یک جنگ فرسایشی طولانی‌مدت در شرق و جنوب اوکراین تبدیل شده و شکاف‌های سیاسی داخلی در اتحادیه اروپا را آشکار کرده است. در حالی که کشورهای بالتیک و لهستان خواستار افزایش کمک‌های نظامی هستند، کشورهایی نظیر مجارستان و اسلواکی نسبت به آثارتخربی اقتصادی تحریم‌ها ابراز نگرانی می‌کنند [منبع](https://www.google.com/search?q=)